Iroko

Chlorophora excelsa, Milicia excelsa, M. regia

Gdzie występuje?Iroko

Afryka centralna, zachodnia i wschodnia

Nazwy alternatywne:

Ghana – Odum

Nigeria – Rokko

Kamerun – Abang

Gabon – Quabang Mandji,

Kongo – Lusanga

Wybrzeże Kości Słoniowej - Iroko

Jak wygląda?

- biel: żółto-biały, wyraźnie oddzielony

- twardziel: żółto-brązowy do ciemnobrązowego, zróżnicowany

- włókna: proste, czasem lekko splecione

- tekstura: średnia do grubej

 Jak się obrabia?

- piłowanie: łatwe, efekt stępienia niewielki

 

- suszenie: dobre, ryzyko odkształceń niewielkie

- obróbka ogólna: możliwe trudności ze względu na nieregularne włókna

- klejenie: dobre

- zbijanie: dobre

- wykańczanie: dobre
 

Gdzie się stosuje?

Schody, podłogi zwykłe oraz specjalnego przeznaczenia, stolarka wewnętrzna i zewnętrzna, masywne konstrukcje, budowa statków, okleiny.

Czym się charakteryzuje?

 

Ciężar właściwy (przy 12% wilgotności) 650 kg / m3
Skurcz styczny 5,5 %
Skurcz promieniowy 3,5 %
Punkt nasycenia włókien 23 %

  

Warto wiedzieć:

Według normy PN-EN 350-2:2000 drewno Iroko zostało zaliczone do 1-2 klasy odporności na biodegradację. Może być zatem narażone na stały lub częsty kontakt z wysoką wilgotnością (np. z gruntem). Ze względu na kolorystykę oraz właściwości często wykorzystywane jest jako substytut drewna teakowego.