Instrukcja montażu deski tarasowej

Instrukcja montażu i pielęgnacji tarasu z drewna egzotycznego

 

1. Informacje wstępne.

1.1. Deska tarasowa jest suszona komorowo bądź powietrznie do wilgotności około 20%, dlatego nadaje się ona wyłącznie do zastosowań zewnętrznych. Zamontowanie takiej deski wewnątrz obiektu wymaga jej wcześniejszego dosuszenia do poziomu 8% - 10% wilgotności.

1.2. Drewno jest materiałem higroskopijnym i jako takie zmienia swoją objętość w związku z oddawaniem/pobieraniem wilgoci z otoczenia. Należy o tym pamiętać przy ustalaniu odpowiednich szczelin dylatacyjnych miedzy deskami w układanym tarasie (patrz punkt 4.5.)

1.3. Składowanie desek tarasowych. Deski tarasowe dostarczane powinny być zabezpieczone taśmami co zabezpiecza je przed wichrowaniem i paczeniem się (stanowi to cechę materiału naturalnego, jakim jest drewno). Taśmy powinny zostać usunięte bezpośrednio przed zamontowaniem desek na tarasie.

1.4. Składowanie legarów. Legary jako materiał o podwyższonej wilgotności w stosunku do desek tarasowych (ok. 30% wilgotności) nie są pakowane w mini paczki (ponieważ w mini paczkach nie używamy przekładek, takie pakowanie mogłoby spowodować zaparzenie drewna). Z uwagi na to należy zwrócić szczególną uwagę na ich składowanie: tak długo jak to możliwe deski powinny pozostać spakowane w paletach ściśnięte ciasno bandówkami, a jeśli z jakichś przyczyn jest to niemożliwe – powinny być przynajmniej solidnie obciążone, aby zapobiec ich wichrowaniu bądź paczeniu się.

2. Przygotowanie podłoża.

2.1. Montaż na gruncie przepuszczalnym (taras wkomponowany w architekturę ogrodową)

2.1.1. Podłoże należy wyrównać i utwardzić

2.1.2. W celu uniemożliwienia przerastania spod tarasu trawy i chwastów można zastosować agrowłókninę pod całą powierzchnia tarasu

2.1.3. Następnie całość pokryć warstwą żwiru lub drobnych kamieni.

2.2. Montaż na gruncie nieprzepuszczalnym (taras przydomowy bądź usytuowany na balkonie)

2.2.1. Należy pamiętać o zabezpieczeniu odpowiedniego spadku podłoża (ok. 2%), który umożliwi odprowadzenie wody spod tarasu,

2.2.2. Deski tarasowe powinny być montowane tak aby ryflowanie było równoległe ze spadkiem tarasu, co zapobiegnie pozostawaniu resztek wody na deskach pomiędzy ryflami,

2.2.3. Konsekwencją tego będzie montaż legarów w kierunku prostopadłym do spadku. W związku z tym należy „podnieść" konstrukcję legarów chociażby o 5 mm aby zapobiec zatrzymywaniu wody deszczowej pod konstrukcja tarasu. Można w tym celu użyć gumowych podkładek (dostępnych na rynku), co dodatkowo zaizoluje legar od podłoża.

3. Legarowanie.

3.1. Należy stosować legary z drewna o gęstości maksymalnie zbliżonej do gęstości drewna z jakiego wykonany będzie taras. Przy tarasach z drewna egzotycznego (o gęstości zbliżonej lub nawet przekraczającej 1000 kg /m3) absolutnie niedopuszczalne jest stosowanie legarów z gatunków iglastych (sosna, świerk, modrzew) – naprężenia powstające w drewnie w wyniku wahań temperatury i wilgotności mogą doprowadzić do wyrwania wkrętów z legarów o zbyt niskiej gęstości.

3.2. Rozstaw legarów dla profili deski tarasowej z drewna egzotycznego powinien kształtować się w sposób następujący:

3.2.1. Profil 19 x 90 mm – 30 centymetrów (+/- 5 centymetrów)

3.2.2. Profil 21 x 120 – 40 centymetrów (+/- 5 centymetrów)

3.2.3. Profil 21 x 145 – 45 centymetrów (+/- 5 centymetrów)

3.2.4. Profil 25 x 145 – 50 centymetrów (+/- 5 centymetrów)

4. Układanie powierzchni.

4.1. Do łączenia desek tarasowych z legarami należy używać wkrętów ze stali nierdzewnej, o długości co najmniej 2 razy większej niż grubość montowanej deski.

4.2. Wysoka gęstość desek tarasowych i legarów wymagać będzie uprzedniego nawiercania zarówno jednych jak i drugich. W tym celu należy używać wiertła o grubości o +/- 1 mm mniejszej niż grubość wkręta (dla wkrętów o grubości 5 mm powinniśmy użyć wiertła 4 mm).

4.3. Pamiętajmy o wolnych obrotach wkrętarki przy montażu wkrętów !

4.4. Każdą deskę łączymy z legarem przy pomocy 2 wkrętów zlokalizowanych w 1 linii i w takiej samej odległości od brzegów deski, która powinna wynosić około 10 mm od każdego z brzegów deski (nie mniejszej jednak niż 5 mm i nie większej niż 20 mm – w zależności od szerokości deski).

4.5. Pomiędzy każdą deską zostawiamy szczelinę dylatacyjną o szerokości około 5 mm +/- 2 mm (w celu zachowania podobnych odstępów można użyć przekładek). W czasie użytkowania tarasu deski będą rozszerzać się i kurczyć w zależności od wahań temperatury i wilgotności (szczególnie w naszym klimacie !); w przypadku braku (lub zbyt małej) przestrzeni miedzy deskami, w wyniku zwiększenia się wilgotności deski zejdą się, a powstałe między nimi naprężenia mogą doprowadzić nawet do zerwania wkrętów.

4.6. Przy skrajnej desce tarasowej od strony ściany budynku szczelinę miedzy deską a ścianą można powiększyć do 10 mm.

4.7. Przy montażu końcowej części deski należy zwrócić uwagę, aby nie pozostawić zbyt długiego odcinka deski nie przytwierdzonego wkrętem – może to spowodować wyginanie się końcówek tarasu. Przyjmuje się, że ostatnie wkręty montujemy w odległości nie mniejszej niż 25 mm a nie większej niż 60 mm od końca deski.

5. Pielęgnacja tarasu.

Aby dłużej cieszyć się pięknym tarasem należy odpowiednio o niego zadbać. Należy jednak zaznaczyć, że wszystkie wymienione niżej prace mają charakter pielęgnacyjny, a nie konserwujący – drewno z którego wykonane egzotyczne konserwacji bowiem nie wymaga.

5.1. Deski tarasowe mają powierzchnię na tyle gładką, że nie wymagają dalszej obróbki. Można jednak przeszlifować powierzchnię tarasu papierem o drobnym ziarnie, a następnie spłukać taras wodą.

5.2. Po przeschnięciu tarasu na suchą i czystą powierzchnię można nałożyć olej, który pozwoli zachować na dłużej naturalny kolor drewna. Najlepiej zrobić to dwukrotnie przy pomocy wałka lub pędzla zachowując co najmniej 12-godzinny odstęp pomiędzy pierwszym i drugim olejowaniem, pamiętając jednocześnie, że temperatura otoczenia nie powinna być niższa niż 15oC.

5.3. Proces olejowania najlepiej przeprowadzać 2 razy do roku: wczesną wiosną „dla urody" – aby taras wyglądał świeżo, oraz wczesna jesienią „dla zdrowia" – aby przygotować taras na nadejście cięższych warunków atmosferycznych.

5.4. Odstąpienie od olejowania pociągnie za sobą pokrycie się tarasu srebrnym nalotem (tzw. patyną), co w żadnym stopniu nie wpłynie jednak na zmniejszenie właściwości mechanicznych ani na trwałość tarasu.

5.5. Codzienna pielęgnacja powinna polegać na usuwaniu liści, piachu i innych zanieczyszczeń z tarasu, w tym przede wszystkim przedmiotów metalowych (kapsli) – drewno wchodzi w reakcję z metalami żelaznymi, co może powodować ciemne przebarwienia na powierzchni tarasu.

5.6. Podczas zimy należy ograniczyć się do usuwania z tarasu śniegu i posypywania go piaskiem w celach bezpieczeństwa. Nie należy na tarasie stosować soli ani innych środków chemicznych.

5.7. Ze względu na obniżoną wilgotność powietrza w okresie zimowym, a co za tym idzie przesychanie drewna (kurczenie się), po sezonie zimowym należy sprawdzić i ewentualnie dokręcić poluzowane wkręty.